Zaczyna się od wstępu, czyli wyrażenia chęci podziękowania nauczycielowi. Powinno się też powiedzieć, w czyim imieniu składane są podziękowania. Potem następuje główny tekst, czyli za co uczniowie chcą podziękować, np. za trud, życzliwość, jeśli nauczyciel poświęcał uczniom dużo uwagi. Podziękować można za czas spędzony w szkole, za wspomnienia, które zostaną po opuszczeniu murów szkoły. Ważne, żeby słowa były szczere. Na koniec zapewnić można, że uczniowie będą starali się, jak najlepiej wykorzystać wiedzę, którą zdobyli w czasie nie powinien być długi. Podziękowanie to kilka zdań. Krótkie, zrozumiałe wypowiedzi najlepiej odpowiadają podziękowaniom i nie znudzą słuchających. Ważne, żeby ton głosu nie był monotonny. Nie powinno się też odgrywać roli, czyli przesadzone gesty nie pasują do sytuacji. Nauczyciel może odebrać zbyt teatralne podziękowanie jako kpienie z pamiętać, że słowa kieruje się do starszej od uczniów osoby. Podziękowanie powinno być ciepłe i szczere, lecz nie można pozwolić sobie na zbyt luźny styl wypowiedzi. Obowiązuje forma „per Pani, Pan” z podaniem imienia i nazwiska nauczyciela. Pani, pan i samo nazwisko brzmi w tej sytuacji niezbyt grzecznie. Dobrze zwrócić uwagę na umiar. Zbyt oschły ton nie będzie przyjemny za słuchającego, ale nie trzeba też podkreślać, że chce się być bardzo miłym. Podziękowanie to krótki, oficjalny tekst. Powinien być uprzejmy, szczery, jednocześnie nie będąc przemówieniem na czyjąś chwałę. Miłe słowa, wspomnienia, ale z wyczuciem sytuacji są najbardziej wyraża szacunek, dlatego lepiej, żeby nie znalazły się w nim wyrzuty. Studniówka nie powinna być okazją do rozwiązywania sporów. Nie powinno się wprawiać kogoś w zakłopotanie. Lepiej nie wspominać sytuacji, które mogłyby być żenujące dla osoby, nawet jeżeli innym mogą wydawać się zabawne.